Οιδίπους επί Κολωνώ & Οιδίπους τύραννος του Σοφοκλή

Μεγάλο το εγχείρημα της Ρούλας Πατεράκη: Ο "Οιδίπους επί Κολωνώ" και ο "Οιδίπους τύραννος" του Σοφοκλή σε μια παράσταση. Με ανατροπή της σειράς!
Ο Οιδίποδας, τυφλός, στα όρια της εξαθλίωσης, φτάνει στον Κολωνό αναζητώντας τον τόπο που θα αφήσει την τελευταία του πνοή. Τραγωδία με πλούσιο το ποιητικό στοιχείο και το μεταφυσικό στοχασμό. Η πλοκή της είναι χαλαρή γιατί στοχεύει να επικεντρώσει το θεατή στον τραγικό λόγο, στις ιδέες που αναδύονται, στην κοινή κατάληξη όλων των ανθρώπων.
Ο Οιδίποδας είναι ώριμος, σοφός, έχει αποδεχθεί τη μοίρα του και οδεύει με αξιοπρέπεια στην τελική κατάληξη.
Μ' ένα ελάχιστο διάλειμμα περνάμε στον καταιγιστικό Οιδίποδα Τύραννο, με την εκπληκτική πλοκή, που θα ζήλευαν τα σύγχρονα αστυνομικά μυθιστορήματα. Ένας Οιδίποδας με τη δύναμη της εξουσίας που ασκεί ως τύραννος. Με το πάθος του για την αλήθεια, την επιθυμία να λυτρώσει τον λαό που εξουσιάζει ακόμα μια φορά από τα βάσανα. Μέχρι την τελική αποκάλυψη από τον ίδιο της δικής του υπαιτιότητας.
Η αντιστροφή της σειράς των δύο τραγωδιών από την Ρούλα Πατεράκη ήταν σοφή και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού για τα δύο έργα, παρόλη τη μεγάλη διάρκεια της παράστασης.
Ο σκηνικός χώρος στο δημοτικό θέατρο της Ηλιούπολης επεκτάθηκε μέχρι τα πόδια του κοινού, ενώ τα σκηνογραφικά μέσα ήταν ελάχιστα εξυπηρετώντας τη σκηνοθετική σύλληψη της παράστασης.
Η σκηνοθεσία λιτή, αποδομητική, σύγχρονη, στο πνεύμα του Σοφοκλή.
Μόνο "γυμνός" μπορείς ν' ανοίξεις σήμερα τα κλειδιά του μεγάλου τραγικού. Δηλαδή απογυμνωμένος από πληθωρικά φτιασίδια, εντυπωσιακά - μεγαλόπρεπα σκηνικά και ενδυμασίες αρχαιότροπες, που έχουν χάσει το νόημά που κρατούσαν σε παλιότερες εποχές.
Η αναζήτηση της ταυτότητας του νεοέλληνα δεν βρίσκεται πλέον στην αναπαράσταση και στον εορταστικό ή επετειακό της χαρακτήρα, αλλά στην εις βάθος αναζήτηση της ουσίας της παράδοσης, της τομής με το σημερινό γίγνεσθαι. Προς την κατεύθυνση αυτή οι "Οιδίποδες" της Ρούλας Πατεράκη έκαναν το βήμα τους και μπήκαν στη ψυχή μας. Δημιούργησαν προστιθέμενη αξία γι' αυτήν τη γενιά και τις επόμενες.

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός πέρασε με επιτυχία την ιδιαίτερα δύσκολη δοκιμασία από τον ένα "Οιδίποδα" στον άλλον. Ο ίδιος, όπως και οι υπόλοιποι ηθοποιοί και ο χορός υπηρέτησαν με σεβασμό και ομαδικό πνεύμα τους ρόλους τους. Κάτι που διέκρινε άλλωστε και όλους τους συντελεστές της παράστασης, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο.


"Οιδίπους επί Κολωνώ", "Οιδίπους τύραννος" του Σοφοκλή
Δημοτικό Θέατρο Άλσους Ηλιούπολης «Δημήτρης Κιντής», 7/9/2008

Διασκευή - σκηνοθεσία: Ρούλα Πατεράκη

Έπαιξαν οι ηθοποιοί:
Μιχαήλ Μαρμαρινός
Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Μάνια Παπαδημητρίου
Δημήτρης Πιατάς
Μάνος Βακούσης
Λουκία Μιχαλοπούλου
Νίκος Χατζόπουλος
Κοσμάς Φοντούκης
Κώστας Βασαρδάνης
Μάνος Σταλάκης
Χάρης Τσιτσάκης
Παναγιώτης Κοντονής

Χορός:
Ηλίας Ασπρουδής, Ηλίας Ζερβός, Γιάννης Παπαδόπουλος, Σταύρος Καλλιγάς, Σαράντος Ρηγάκος, Σωτήρης Καρκαλάτος, Θοδωρής Πολυζώνης, Αναστάσιος Ράπτης, Χρήστος Τακτικός, Παναγιώτης Σακελλαρίου, Δημήτρης Μοσχονάς, Ένκελεντ Φεζολάρι, Βασίλης Μαργέτης, Βασίλης Μπουλουγούρης, Γιώργος Οικονόμου, Δάκης Μαυρουδής, Αργύρης Καβιδάς, Λάζαρος Βαρτάνης, Νικόλαος Ψαριανός, Γιώργος Ψυχογιός, Χρήστος Γεωργίου

Συμμετοχή:
Κρις Ραντάνοφ, Φώτης Λαγόπουλος, Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος, Θανάσης Πετρόπουλος, Νικόλας Μακρής, Θάνος Χρόνης

Μουσικοί:
Σπύρος Κοντός Όμποε, Αγγλικό κόρνο
Ντόριαν Ιντρίζι, Βιολί

Μετάφραση: Γιάννης Λιγνάδης, Ρούλα Πατεράκη
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Φιλολογική Σύμβουλος: Ναταλί Μινιώτη
Σύμβουλος κίνησης: Μαρία Αγγέλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Τασία Σοφιανίδου

Δημήτρης Παλάζης, 9/10/2008